« ...κι η εξήγηση θα 'ρθει κάποτε
όταν δεν θα χρειάζεται πια καμία εξήγηση !»
( Τάσος Λειβαδίτης)
Όταν η λέξη εξήγηση μπαίνει για να κατανοηθεί μια κατάσταση, δεν έχει και πολύ σημασία , αν έχουν χαθεί στο βάθος οι ταξιδιώτες...
«Η στιγμή είναι βιαστική κι ανεξήγητη» σχολιάζει ο πρίγκιπας της ποίησης και η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη και είναι όπως ακριβώς την περιγράφει η σε ένα φόρουμ η Παναγιώτα: «Τώρα δεν γίνεται να είμαστε και με το ευρώ και με τη δραχμή, και με τη συμφωνία και με τη ρήξη, και με τη σοσιαλδημοκρατία και με την επανάσταση. Τώρα ο καθένας μας θα αποκαλυφθεί στον εαυτό του πρώτα και θα πάρουμε όλοι το δρόμο μας»....
Εκείνο που με θλίβει βαθύτατα είναι , ότι βρισκόμαστε προς του διχασμού, και αυτό εκφράζεται έντονα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου τα συντροφικά μαχαιρώματα και οι διαγραφές φίλων είναι στην ημερήσια διάταξη.
Διχασμός. Μια λέξη « που τσακίζοντας την κοινή συνισταμένη σε μια αρχική προσπάθεια - τελικά - έρχεται σα μαύρο σύννεφο, να καθίσει στο λιγοστό φως που ακόμα υπήρχε...». Αυτό τον ορισμό δίνει ο καλός φίλος μου, λογοτέχνης Γιώργος Χατζόπουλος, που με βοήθησε και στην ανάλυση που ακολουθεί.
« Δυο "Λογικές", δυο Γίγαντες της Αλήθειας, που κονταροχτυπιούνται, στα "Μαρμαρένια αλώνια" της σκληρής πραγματικότητας» , που: Άλλοι έφεραν!..., και "τεχνηέντως" προσπαθούν να φορτώσουν σε ένα από τους δυο!...: Που, όποιος και να' ναι ο "νικητής", χαμένος θα είναι ο κοινός χώρος, όπου ανδρώθηκαν, αγωνίστηκαν, ονειρεύτηκαν, και έσπειραν την Ελπίδα...
Η μια "Λογική", καθάρια και αμόλυντη: στης ιδεολογίας την και του Λόγου την αγκάλη,
και η άλλη η "Λογική": Γεμάτη με την ευθύνη που έπεσε στο κεφάλι του Έλληνα Πρωθυπουργού, σαν κεραυνός.
Διπλό το δίλημμα της:
Να αφήσει τον κόσμο της πραγματικότητας και να ακολουθήσει της "παρθένας και αδοκίμαστης ιδεολογίας της την ευκολία;... Ή!...: Να ρίξει το κορμί της στο καμίνι της πραγματικότητας και να ζητήσει από ένα Λαό (που έχει μέσα του το Σωκράτη μα και τον Οδυσσέα) να κατανοήσει την - κόντρα στα πιστεύω της - απόφασή της: Να κάνει ΝΑΙ το ΟΧΙ, να βγει από τα δύσκολα που άλλοι φταίνε γι αυτά, και μετά!...: Να βάλει τα πράγματα στη θέση τους...
Το χρέος είναι χρέος!... Μπορεί ά λ λ ο ι να το έκαναν, αλλά η χώρα μας, αυτή η Πατρίδα η Ωραία, είναι υπεύθυνη, και ο Πρωθυπουργός της!...
Όσο για τους "καθαρούς ιδεολόγους" της "Λαφαζάνιας πτέρυγας", ένα έχω να πω, ταπεινά (Με την έννοια ότι αυτή η κυβέρνηση δε μπορεί να κάνει αυτά που θέλει, αλλά μπορεί να κάνει κάποια άλλα, που θα δώσουν το στίγμα της καθαρότητας της):
Κατεβάστε μια απόφαση, που θα λέει: "Λέμε ΝΑΙ, δίνοντας πίστωση έξι μηνών, στην κυβέρνηση, να:
Ανοίξει τις λίστες,
Να εγκαλέσει στη Βουλή, τους προηγούμενους πρωθυπουργούς για εγκληματικές ενέργειες για χάρη των κομμάτων τους, και να ζητήσει από τη Βουλή να απαιτήσει μια "Συγνώμη" από μέρους τους...
Να καταθέσει νόμο, που οι εφοπλιστές θα προσλαμβάνουν Έλληνες στο 50% του συνόλου του πληρώματος, ώστε να έχει Ηθικό έρεισμα η - Συνταγματικά κατοχυρωμένη - φορολογική τους απαλλαγή...
Να Λειτουργήσουν οι Θεσμοί,
Να γίνει σκληρότερος ο Νόμος για τη μη καταβολή ΦΠΑ, σα να είναι κλοπή Δημοσίου χρήματος...
και αρκετά ακόμα, που αφορούν στην ανακούφιση των πληγέντων από την ανθρωπιστική κρίση, και σίγουρα θα τα κάνει πράξη ο κ. Αλέξης Τσίπρας !
Έτσι, θα αποδείξει η κυβέρνηση ότι έκανε αυτά που
μ π ο ρ ο ύ σ ε!... Γιατί το να φύγει και να γίνει το "Πρώτη φορά αριστερά"....πρώτη και τελευταία"(!))), θα είναι, ακριβώς αυτό που θέλουν οι εντός και εκτός, που καραδοκούν να αγοράσουν με τα κλεμμένα τους ό,τι απέμεινε..., με τη φυγή της από την Ευρώπη και το Ευρώ...
Η "Συνθηκολόγηση" σε ένα πόλεμο - γιατί πόλεμο έχουμε- είναι η πιο αξιοπρεπής κίνηση του ηγέτη, για να σώσει ό, τι σώζεται...". Η διάσπαση της αριστεράς δεν βοηθάει κανέναν και σε τίποτα, παρά μόνον αυτούς που την επεδίωξαν. Δηλαδή τους δανειστές και τους τοκογλύφους .
« Δεν βάζω την καρέκλα μου πάνω από το συμφέρον της πατρίδας !» είχε ο Αλέξης Τσίπρας πριν τον καθίσουν στο σκαμνί οι εταίροι για να τον καταδικάσουν για τα λάθη των άλλων.
Κι φαίνεται, ότι το πιστεύει παίρνοντας αυτό το ρίσκο που τον διέλυσε ψυχολογικά. Γιατί είναι μεγάλο το βάρος που κουβαλάει. Κι ο λαός , που είναι σοφός, αυτό συζητάει παντού.
Κι εμείς όπως γράφει ο Λειβαδίτης
«Πιστεύουμε στο φίλο που συναντάμε άξαφνα μέσα σ' ένα παραμύθι...
Πιστεύουμε στο απίστευτο που είναι η πιο αληθινή μας ιστορία !»
from ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ - toxwni.gr http://ift.tt/1S6Rvkm
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου